THE TORTURED POETS DEPARTMENT: THE ANTHOLOGY

so long, london is voor mij een van taylors pijnlijkste nummers. over zo hard proberen iemand vast te houden dat je jezelf kwijtraakt. over iemand die je eerst zo gelukkig maakte, maar je daarna zoveel verdriet gaf dat zelfs de mooie herinneringen vervaagden. ik ben boos om de tijd en de versie van mezelf die ik ben kwijtgeraakt. maar het nummer gaat voor mij ook over acceptatie. iets kan ooit heel mooi zijn geweest, zonder dat het voor altijd goed voor je was. soms is weggaan jezelf redden.